تهمتن

طرح نوسازی ماهواره

2011-08-28T13:03:00.001+04:30

طرح نوسازی ماهواره به خوبی در حال انجام است.

مطابق قانون مصوب مجلس شورای اسلامی, نیروی انتظامی موظف به جمع آوری دیش ها و ال ان بی های فرسوده و مشهود است. بدیهی است که تا حداکثر دو روز پس از جمع آوری, تجهیزات ذکر شده نوسازی می گردند که هیچ, در پاره ای موارد دستگاه های گیرنده نیز نو سازی می گردند و امت همیشه در صحنه می توانند با دستگاه های گیرنده جدید ضمن تماشای برخی کانال های فیلم, موزیک و ورزشی کارتی, کانال های دوست داشتنی دیگر را هم تماشا بفرمایند.

شایان ذکر است این طرح هم از سوی برادران قاچاقچی مورد استقبال قرار گرفته است و نامبردگان به راحتی در حال فروش یک کشتی تجهیزات مرتبط وارداتی هستند, هم مردم به دلیل نوسازی دعا گو هستند, و هم سبب خرسندی سربازان بدنام امام زمان که دنبال بهانه برای نشان دادن چماق به مردم هستند, شده است.

روز قدس سال 1388

2011-08-27T17:53:00.001+04:30

سال 1388 بود. روزی که قدس نام نهاده شده بود اما حال و هوایش فرق داشت با دیگر سال ها.

سال های پیش، این روز فقط برایم روز جمعه بود مانند جمعه های دیگر. آن سال اما به راه افتادیم. دیدن دوستان چندان مشکل نبود گروه گروه مخالفان را می دیدی که با لبخند به هم نگاه می کنند یعنی شما هم؟

اعتراض های خیابانی زیاد دیده بودیم در آن سال اما نخستین بار بود که طرفداران و مخالفان حکومت رو در روی یکدیگر قرار می گرفتند.

در آن سال کلمه "اولین" زیاد کاربرد داشت. انتخابات اول. نماز جمعه اول. روز قدس اول. عاشورای اول.

رو در رو شدیم نابرابر. جوان های حکومت با اسلحه و باتون و گاز اشک آور در پیاده رو و مسن ترهایشان در راهپیمایی به همراه اتومبیل و بلندگو و بوق و کرنا. مخالفان هم با مچ بند و پارچه و اسپری سبز.

هر کدام کار خودمان را می کردیم. ما دست خالی شعارهایمان را می دادیم و آنها با بلندگو. این روند به هم خورد وقتی که جوان های حکومت تاب نیاورند و حمله کردند باهر آنچه همراه داشتند.

خاطرم هست که پیرمردی خطاب به ما گفت منافق آشوب گر. و کسی پاسخش داد ما که کاری نداریم، شما به ما حمله می کنید. پیرمرد که هنوز از عصبانیت دیدن منافق آشوب گر آرام نشده بود باز فریاد کرد که چه کسی به شما حمله کرده؟ همان لحظه گلوله اشک آور کنارش پایین آمد و همگی متفرق شدیم. دیگر آن پیرمرد را ندیدم اما بی گمان آن پیرمرد به خانه که برسد آن اعتقاد قبلی را نخواهد داشت و آدمی دیگر خواهد شد.

ایران: ازهرگونه برخورد خشونت آمیزپلیس بریتانیا جلوگیری نمایید. بریتانیا: چه جوری این جوری؟

2011-08-10T13:42:00.001+04:30

" وزارت امور خارجه ایران در واکنش به درگیری های خشونت بار و اعتراضاتی که از منطقه تاتنهام در شمال لندن - در اعتراض به کشته شدن یک سیاه پوست توسط پلیس انگلیس - آغاز و به نقاط دیگر نیز سرایت کرد، از دولت انگلیس خواست تا از هرگونه برخورد خشونت آمیزپلیس این کشور جلوگیری نماید و با انجام گفتگو و بررسی درخواستهای تظاهر کنندگان موجب بازگشت آرامش گردد."

پس از این اظهار نظر وزارت امور خارجه بریتانیا با حالتی آشفته با ایران تماس گرفت و خواستار راهنمایی بیشتر شد. متن این گفتگو به شرح ذیل است:

بریتانیا: در خصوص اظهارات آقای رامین مهمانپرست مزاحم شدم

ایران: از برخورد خشونت آمیز با تظاهر کنندگان جلوگیری نمایید

بریتانیا: بهم می گی چه جوری؟

ایران: تو که عروسکی تو که با نمکی هر جور که بگی باهاتم٬ تو که نفسی واسه من بسی عاشق اون نگاتم.

بریتانیا: پس بهم می گی چه جوری؟
ایران: آره عزیزم با شیشه و با باتون٬ کشتن توی خیابون

بریتانیا: چه جوری؟ این جوری؟

ایران: باتون و تو دست بچرخون٬ خودت و بهش بچسبون٬ موهات و بکن پریشون٬ دل مردم و بلرزون.

بریتانیا: این جوری؟ این جوری؟

ایران: مجتبی می آد. سعید مرتضوی می آد. لاریجانی می آد.

بریتانیا: کو... پروی ... بوق بوق بوق

شایان ذکر است ایران اعلام نموده درهای سفارت خانه ایران به روی معترضان باز است و آنان می توانند از ایران تقاضای پناهندگی نمایند.

پس از این اعلام٬ آرامش به بریتانیا باز گشت.

آمنه بهرامی انتقام را کور کرد. اکنون نوبت ماست که برای او کاری کنیم

2011-07-31T12:32:00.005+04:30

درود بر تو آمنه. از خود گذشتگی را تمام کردی. شرافت را به کمال رساندی. خشونت را زندانی کردی.

پیش از این می خواستی به همه نشان دهی نداشتن بینایی یعنی چه؟ می خواستی انتقام لحظه های از دست رفته و لبخند های شیطنت آمیز را پاسخ دهی. و چه پاسخی دادی؟ شاهکار
تو از آن لحظه که نه گفتی به انتقام و کور کردی خشونت را دیگر تغییر کرده ای. ایران هم. بی گمان فصلی جدید را بنا نهادی.

دومین بار است که در این سال ها به ایرانی بودنم افتخار کردم. اول بار 25 خرداد بود و دیگری لحظه نه گفتن تو. خواهرم, عزیزم, هموطنم ,دوستم نازنیم, همه خوبی, همه پاکی, همه بزرگی, دوستت دارم به اندازه بزرگی خودت.

آمنه بهرامی امروز کار بزرگی کردی. چشم بخشیدی به یک چشم ناپاک, امید بخشیدی به همه ما, کور کردی انتقام را. من و ما نمی توانیم کمی از شرمندگی ات درآییم.

آمنه جان در دنیا بسیارند کسانی که چشم ندارند, نمی شنوند, دست ندارند, پا ندارند ولی زندگی دارند. تو که دلی به این بزرگی داری از من و ما خیلی بیشتر داری. زندگی کن و از آن لذت ببر.

آی کسانی که می توانید به اندازه یک تار موی آمنه هزینه کنید. این گوی این میدان. اکنون نوبت ماست.

تخلیه انبارهای موبایل مرکز تجاری علاء الدین به بهانه مبارزه با قاچاق کالا

2011-07-09T09:15:00.000+04:30

چهارشنبه شب مورخ پانزدهم تیرماه سال جاری نیروهای مبارزه با قاچاق کالا به مجتمع علاءالدین حمله کرده و تمام انبارهای موبایل را به دلیل قاچاق بودن آنها توقیف نمودند. این بازار روز پنج شنبه به دلیل اعتراض صاحبان کالا به حالت نیمه تعطیل درآمد و نیروهای یگان ویژه با زور از کسبه می خواستند که مغازه خود را باز نمایند. شایان ذکر است اغلب موبایل های داخل ایران از اسکله های غیر مجاز وارد کشور می شود و به نظر می رسد درگیری غیر مستقیم احمدی نژاد و خامنه ای دلیل اصلی این یورش بوده است.

چندی پیش احمدی نژاد از سپاهی های حامی خامنه ای با نام "برادران قاچاقچی" یاد کرد و شاید توقیف موبایل های این مجتمع تجاری در راستای همین اظهارات باشد.

تقدیم به خامنه ای به مناسبت روز پدر

2011-06-13T18:40:00.002+04:30

بعد از این بر وطن و بوم و برش باید رید

به چنین مجلس و بر کر و فرش باید رید

به حقیقت در عدل ار در این بوم و بر است

به چنین عدل و به دیوار و درش باید رید

آن خامنه ای تحمیلی و بی مدرک و خل

بهر این ملک به نفع و ضررش باید رید

پدر ملت ایران اگر این بی پدر است

به چنین ملت و گور پدرش باید رید

به خمینی نتوان کرد جسارت اما

آن قدر هست که بر ریش خرش باید رید

به هیچ وجه به من مربوط نیست که تولد یک نفر در یک کشور دیگر, چه ربطی به روز پدر در کشوری دیگر دارد. بر فرض هم که روز پدر باشد چه ربطی به خامنه ای دارد. خودش به اندازه لازم دختر و پسر و عروس و داماد دارد که بهش تبریک بگن به من هم هیچ ربطی ندارد. ولی نمی دانم چرا امسال اسم روز پدر که اومد یاد شعری دستکاری شده از میرزاده عشقی افتادم که چند سال پیش تو یک وبلاگی خوندم وبعضی از ابیاتش رو تونستم به یاد بیارم. خلاصه اگر روز پدر هست و خامنه ای هم پدر ملت است, به چنین ملت و....

به احترام تمام کشته شدگان, به احترام خودم و آینده آن بسیجی که روز 22 خرداد انتظارم را می کشد, می آیم

2011-06-09T16:12:00.001+04:30

به احترام تمام کشته شدگان و خانواده های آنها, برای احترام به خودم و رای دیده نشده ام, برای آینده آن بسیجی که روز بیست و دوم انتظارم را می کشد و برای فرزندانش, برای شیخ شجاع و میرحسین ثابت قدم, به احترام شرف اهل قلم, برای فراموش نکردن حسین درخشان, به احترام عیس سحر خیز و تمام آنان که ناجوانمردانه در زندانند و بی اندازه بزرگوار, به احترام شورای هماهنگی مخفی راه سبز امید, به راه پیمایی بیست و دوم خرداد خواهم رفت و مانند دو سال پیش از بیست و دوم خرداد دوباره شروع خواهم کرد. دوباره دیکتاتور را صدا خواهم کرد. برای بار آخر با او اتمام حجت خواهم نمود.

دو سال پیش من و امثال من نوشتیم و فریاد زدیم که این راه به ناکجا آباد می رود, اقتصاد به فنا می رود و اخلاق و فرهنگ بدین شیوه سقوط خواهد کرد. روشنفکران ما نوشتند و گفتند که دولت با جادو و پیشگو راه خود را می رود نه با سازمان برنامه و کارشناس. نشنیدند و ما را مشتی مرفه انگشت شمار خواندند. امروز خودشان هم برخی از همان حرف ها را می زنند و به درستی یافته های پیشین مخالفان پی برده اند. به خیابان می آیم چرا که این بار به غیر از نگرانی های پیشین, غصه آینده آن بسیجی را هم دارم که ندانسته آینده خود را تباه می کند و به استقبالم می آید با چوب و گاز اشک آور. اما من می روم برای آینده خودم, او و فرزندانش.

به روشنی می توان دید که علاوه بر مشکلات پیشین, ایران اکنون با اختلافات داخلی حاکمان و عطش دنیای غرب برای تغییر در خاورمیانه نیز روبروست. فقر گسترده در یک قدمی مردم است و پی آمد ناخواسته آن فحشا و اعتیاد و جرم بیشتر است. اختلاف های قومی هر لحظه می تواند حادثه ای ایجاد کند و گسترش بنیادگرایی شیعه هر ثانیه می تواند بمبی را منفجر نماید.

به خیابان می آیم تا در کنار تلاش مغز و دستانم برای آگاهی خودم و دیگران, پاهایم هم در راه آزادی گامی بردارد.

این بار آگاه تر از دو سال پیش می آیم. مدتی طول کشید تا بفهمم مشکل فقط رای گمشده ام نیست. ایراد آن صندلی است که همه را فاسد می کند. این بار می خواهم صندلی را بردارم. اواخر دوران خاتمی بود که فهمیدم قانون اساسی ایراد های جدی دارم اما گمانم بر این بود که با عمل به همین کتاب با مطالب ضد و نقیص می توان به رفاه و سعادت بیشتر رسید اما اکنون می دانم که مطلق کردن حکومت چه در دستان شاه چه در دستان فقیه, همه چیز را به نابودی می کشاند. مخلوط کردن دین و سیاست, هر دو را به نابودی می کشاند.
بیست و دوم خرداد امسال می آیم چرا که از آینده ایران و ایرانی نگرانم. برای آن لباس شخصی هم دلم می سوزد که نمی داند در آینده ای نزدیک چه در انتظارش است. می آیم به احترام آینده همه ایرانی ها.

پیشنهاد تحریم برخی محصولات و بانک ها پیرو درخواست آقای امیر ارجمند

2011-06-05T13:34:00.000+04:30

پیرو پیشنهاد آقای امیر ارجمند برای جمع آوری نظرات گوناگون در خصوص شیوه های اعتراض, پیشنهاد می شود برخی از محصولات تولید داخل ایران و یا وارد شده توسط افرادی که در سرکوب مردم نقش داشته اند و یا از رانت استفاده کرده اند, تحریم گردند. این تحریم می تواند شامل نخریدن محصولات ذکر شده و یا خارج نمودن پول از بانک خاص باشد.

به گمان من در کنار اعتراض های خیابانی می بایست راهی برای تحمیل فشار مالی بر افراد حکومت و همچنین درگیر کردن مجامع حقوق بشر در مسائل ایران پیدا کرد.

با توجه به تجربه سال های پیش و به خصوص دو سال گذشته به گمان نگارنده حکومت فعلی ایران از چند موضوع واهمه دارد:

یک- اعتراض های گسترده خیابانی و انعکاس آنها در خبرگزاری های بین المللی بی شک تاثیر شگرفی در تصمیم گیری های حکومت دارد. تمام تلاش نیروی های سرکوب حکومت بر این است که هسته اولیه تجمع شکل نگیرد و فیلم و یا عکسی از تجمع احتمالی منتشر نگردد. راهپیمایی های مناسبتی سال هشتاد و هشت و حتی بیست و پنجم بهمن سال گذشته و آشفتگی مقامات حکومت شاهدی بر این مدعاست. راهپیمایی های هدف دار که خواسته مشخصی را داشته باشد و عده کثیری از مردم را درگیر نماید, بسیار تاثیر گذار خواهد بود و به همین دلیل مسیر خیابان ولی عصر از راه آهن تا ونک به دلیل گستردگی مناطق فرهنگی وهمچنین ایجاد ترافیک گسترده در پایتخت به هدف ذکر شده بسیار نزدیک خواهد بود. (در مطلب جداگانه ای به تفصیل نظر خود را بیان خواهم نمود). به باور نگارنده هنوز آمادگی راهپیمایی هر روزه وجود ندارد و یک یا دو راهپیمایی در ماه, جمعیت بیشتری را می تواند با خود همراه کند. در خرداد امسال به طور استثناء روزهای 22 و 25 و 30 خرداد می تواند مد نظر قرار گیرد.

دو- حکومت ایران چه در زمان آقای خمینی و چه در زمان آقای خامنه ای بیشترین حرف شنوی را از جامعه بین المللی و مجامع حقوق بشر داشته است. پذیرفتن قطعنامه 598 برای پایان جنگ ایران و عراق, لغو برخی از احکام اعدام و سنگسار و به تازگی کور کردن چشم, آزاد کردن ملوان های انگلیسی و خبرنگاران آلمانی و پیشتر هلموت هوفر آلمانی و بسیاری دیگر از شهروندان کشورهای دیگر, لغو محدودیت های جنسیتی در ورود به دانشگاه ها در زمان ریاست جمهوری آقای رفسنجانی و بسیاری موارد دیگر شاهدی بر این مدعاست. جنبش اعتراضی ایران می بایست به هر شکل ممکن توجه جامعه جهانی را به مسائل ایران جلب نماید. ارسال عکس و فیلم از آزار و اذیت ماموران به ویژه در خصوص زنان و کودکان و سالمندان, برگزاری تجمع در کنار دفتر سازمان ملل و یا نهاد های حقوق بشر و حتی درخواست کمک از آمریکا و اتحادیه اروپا جهت یاری رساندن به مردم از راهکارهای قابل فرض است. باید پذیرفت که مبارزه بدون خشونت با این حکومت بدون کمک جوامع بین المللی بسیار دشوار و طولانی خواهد بود. حتی اگر در این راه متهم به همکاری با غرب و جاسوسی شویم, کمک منطقی آنها با حفظ منافع ایران و کشورهای دیگر می تواند راه گشا باشد.

سه- مبارزات مدنی اگر چه سابقه زیادی در ایران ندارد اما به گمان من حکومت ایران را درگیر مسائل زیادی خواهد کرد. ضمن آنکه صاحب برخی محصولات و حتی بازرگانان را به فکر عدم همکاری با رژیم می اندازد. در هفته های پس از انتخابات گذشته و خرید کمتر محصولاتی از جمله چی توز باعث کم شدن آگهی های تجاری این شرکت در تلوزیون دولتی ایران شد. طرح روشنایی سبز با وجود اینکه فقط در چند منطقه تهران باعث خاموشی گردید, حکومت را بسیار درگیر نمود.

هدف اصلی این نوشته هم پیشنهاد به از سرگیری این گونه مخالف هاست. برخی از حاکمان ایران در تولید و یا واردات محصولات درگیر هستند و تحریم خرید این محصولات می تواند ضربه مادی و روانی بسیاری به آنها وارد نماید ضمن آنکه دیگر صاحبان کالا نیز از تبلیغ بی رویه و استفاده از رانت های گسترده برحذر می دارد. بانک هایی که منابع مالی سرکوب گران را تهیه می کنند و یا تامین مالی لوازم سرکوب (از خارج از ایران) را بر عهده دارند نیز می توانند مشمول این تحریم ها گردند. شاید وقت آن رسیده باشد که جنبش سبز و اصلاحی ایران, ایجاد بحران های پی در پی برای حکومت را در پیش بگیرد. پیشنهاد حاضر بسیار خام و ابتدایی است و در صورت نیاز به اجرایی شدن نیاز به بحث در محیط های اجتماعی دارد.

آدرس صحیح منزل خانم سحابی

2011-06-01T17:36:00.002+04:30

متاسفانه آدرس خانه زنده یاد هاله سحابی که در محیط مجازی منتشر شده بود دقیق نیست. پل گیشا انتهای خیابان کاردان (ضلع جنوبی پل گیشا)جنب میدان مجتمع نسیم دانش, آدرس دقیق منزل ایشان است. به انتهای خیابان کاردان که برسید از تجمع نیروهای امنیتی متوجه خواهید شد که راه را درست آمده اید.
برخی از مردم و بستگان هاله سحابی در کنار مجتمع هستند ولی اجازه ورود به آنها داده نمی شود. تا حدود دو ساعت پیش دکتر شامخی (همسر هاله سحابی) در حال مذاکره با نیروهای امنیتی برای چگونه برگزاری مراسم بود.

اما گویا تصمیم به خاکسپاری عجولانه گرفته شده است.

احمدی نژاد خطاب به خامنه ای: هر چی دلت می خواد ببر, اعظم و با خودت نبر

2011-05-07T11:16:00.002+04:30

جناب آقای احمدی نژاد پس از نماز جمعه این هفته و اعلام احتمال حرام شدن همسرش بر او در آخرین پیام خود به آقای خامنه ای نوشت: " هر چی دلت می خواد ببر, اعظم و با خودت نبر". شایان ذکر است هنوز معلوم نشده است که همسر ذکر شده در گلوی رهبر گیر کرده است یا امام جمعه (صدیقی) و یا آن وزیر.
قابل توجه اینکه با آشکار شدن موضوع همسر احمدی نژاد, کارشناسان تردید جدی پیدا کرده اند که آیا اختلاف میان خامنه ای و احمدی نژاد به علت تمایل احمدی نژاد به ماندن در قدرت پس از پایان دوره اش می باشد و یا تمایل رهبر برای اجرای کامل حکومت مطلقه و یا تمایل به اعظم خانم مطلقه.
از گوشه و کنار نیز شنیده می شود که اعظم خانم گل رزی را در دست گرفته و با گفتن کلمات " می آد " و " نمی آد " برگ های آن را می کند.
بر اساس خبرهای تایید نشده, مقامات جمهوری اسلامی مدت هاست که با همسر یا همسران خود در محضر آقای خامنه ای ظاهر نمی شوند و مبنای آن هم همین احتمال استفاده از امکانات ولایت می باشد.

ساعت7 بعداز ظهر 10 اسفند بارندگی قطع می شود. آی بسیجی ها خیس بشن

2011-03-01T12:56:00.001+03:30

سایت weather.com اعلام کرده است که ساعت 7 بعدازظهر 10 اسفند بارندگی قطع می شود

ده ها دلیل برای اعتراض دارم و دو پا برای راهپیمایی- 10 اسفند ساعت 5 به شما می پیوندم

2011-02-28T22:04:00.000+03:30

ده ها دلیل برای اعتراض دارم. نبود آزادی, بیکاری, فقر, دروغگویی مسئولین, رواج رشوه, ترویج عمدی اعتیاد, خانه نشین کردن آنهایی که باعث افتخار این کشورند, کشتن و تجاوز به هموطنانم, زندانی کردن آنهایی که دوستشان دارم, دستگیری رهبرانم و ده ها دلیل دیگر. دو پا دارم و برای نشان دادن اعتراضم سه شنبه دهم اسفند به راهپیمایی می روم. ساعت پنج به شما همشهریانم می پیوندم.

کسی که خودش رو به بی رنگی زده باشه نمی شه سبز کرد

2011-02-26T19:12:00.000+03:30

کسی که یک رنگ دیگه باشه می شه سبزش کرد ولی کسی که خودش رو به بی رنگی زده باشه نمی شه سبز کرد.

حکایت آقای رفسنجانی است. هر کاری می کنیم سبز نمی شود که نمی شود. خودش را به راه دیگر می زند. می ترسم موقعی تغییر رنگ بدهد که دیر شده باشد.

21 بهمن ماه ساعت ده شب الله اکبر بگوییم تا خداوند فراموش نکند که بزرگ است

2011-02-01T00:42:00.000+03:30

بیایید ساعت ده شب 21 بهمن ماه ندای الله اکبر سر دهیم شاید پروردگار به یاد آورد که بزرگ است و مردم را برای از بین بردن ظلم و ظالم یاری دهد. الله اکبر بگوییم بلکه خداوند فراموش نکند که بزرگ است و باید از کشته و اعدام شدن بندگان بی گناهش جلوگیری کند.

بیایید یک بار دیگر همصدا شویم علیه بی عدالتی و طرحی نو دراندازیم برای راهپیمایی روز 22 بهمن. بیایید الله اکبر بگوییم تا خدا فراموش نکند که بزرگ است و ما هم فراموش نکنیم که یک 22 بهمن سبز به حکومت بدهکاریم.

تاج و عمامه ملاک نیست

2011-01-17T09:49:00.002+03:30

متن مصاحبه تفصیلی مهدی کروبی، دبیرکل حزب اعتماد ملی و از رهبران جنبش سبز با روزنامه اینترنتی اعتماد ملی به این شرح است:

جناب آقای کروبی همان طور که مستحضرید مدتهاست چهره هایی از روحانیون، ائمه جمعه و اصولگرایان شروع حوادث سال گذشته یا به تعبیر آنها فتنه 88 را از 20 سال قبل می دانند، حال جای بسی سوال است که آنها با بیان این صحبت ها اگر می دانستند که مقدمات آن از 20 سال قبل بسترسازی شده چرا در طی این سالها حرفی از فتنه نبود و چرا جلوی پیشرفت آن را نگرفتند؟

بله سوال بسیار مهمی است و توضیح مفصلی هم لازم دارد ولو اینکه تاریخ 20 ساله نیز بررسی شود. هرچند برای بنده خوشایند نبود که وارد این بحث شوم ولی عملکرد بعضی از آقایان و صحبت های بعضی از ائمه جمعه، روحانیون و برخی از شخصیت های سیاسی و نظامی که مدعی هستند مقدمات حوادث سال گذشته از 20 سال قبل شروع و کارهای فکری و مادی آن دارای برنامه ریزی های دراز مدت بود و نتیجه 20 سال عقده گشایی علیه ارزش های انقلاب اسلامی بود. ما را وادار به بحث می کند.

می بینیم که مرتب می گویند این فتنه از 20 سال پیش شروع شده و دائم به موساد و سیا ارتباط می دهند، در سالهای گذشته ناکارآمدی و کوتاهی ها را به رژیم فاسد شاه استناد می کردند و حالا سرمایه ای همچون آمریکا و اسرائیل بدست آوردند تا تخلفات، اشتباه ها و کم کاریها را از توطئه های آنها بدانند و دائم از واژه های جنگ نرم، محارب، ستون پنجم ، بی بصیرت،فتنه گر، مردود، مفسد و وطن فروش در سخنرانی هایشان استفاده کنند. لذا توضیح بدهند چه موانعی بوده که آنها نمی توانستند جلوی ایجاد به تعبیر خود فتنه را بگیرند و تنها در صحبت هایشان می گویند از 20 سال قبل شروع شده اما ادله ای برای اثبات صحبت هایشان ندارند که این خطا از کجا نشئت گرفته؟ ازدولت، قوه قضائیه، مجلس و يا زیر مجموعه تشکیلات رهبری!؟ اگر استدلالی دارند بگویند تا برای اذهان ملت نیز روشن شود چرا که برای من و دیگران هم جای سوال است که در مدیریت 20ساله کشور چه غفلتی پيش آمده است؟ در صورتی که نیروهای مسلح، مقامات امنیتی، قضایی، ارشاد و تبلیغات همه در یک سمت و سو حرکت می کردند.

اما بنده با استدلالهایی که دارم می گویم انحصارطلبی، تنگ نظری و حذف مجموعه ای از نیروها و جریان های فکری موثر در 20 سال گذشته منجر به پیامدهایی شد که اولاً مردم در سال 76 با آراء خود حماسه ای را آفریدند تا سرنوشت خود را تغییر دهند ثانیاً مردم در سال 88 متوجه شدند که دیگر حکومت به رأی آنها توجهی نمی کند و چنین انفجاری رخ داد که به خیابانها آمدند و اعتراضاتشان به صورت جنبش عظیم و خودجوشی شکل گرفت. چه بسا طبیعی است که در جمهوری اسلامی از ابتدای انقلاب همواره توطئه و کارشکنی هایی مانند ترور شخصیت ها و بزرگان، انفجار نخست وزیری، قیام مسلحانه گروههای التقاطی و غیر التقاطی، کودتای نافرجام 59، جنگ تحمیلی 8 ساله، فشارها و تحریم های اقتصادی و حوادث دیگر وجود داشت که با خط مشی و مدیریت دوران 10 ساله بنیانگذار انقلاب با موفقیت از آن عبور کردیم ولی تقریباً زندگی مردم عادی بود و یک روز هم تعطیل نشد حتی مجلس.

20 سال پیش از اتفاقات 88 ،یعنی سال 68، امام رحلت کردند و جانشین او توسط خبرگان انتخاب شد . ما در اثناء بازنگری قانون اساسی بودیم و خوشبختانه توسط امام مواردی از بازنگری مشخص شده بود. اما بعداً با تغییری که در قانون اساسی بوجود آمد به اختیارات رهبری اضافه شد و همچنین مسئول اجرایی نیز تغییر کرد و همه چیز در اختیار این دو بزرگوار بود که دارای سوابق رفاقت و همکاری های طولانی نیز بودند. آیت الله خامنه ای در نیروهای مسلح، قوه قضائیه، شورای نگهبان، مجمع تشخیص، شورای انقلاب فرهنگي و بنیاد مستضعفان همه گونه تغییر و تحولی که صلاح می دانست انجام داد و از آن طرف هم نخست وزیری و ریاست جمهوری ادغام شد و آقای هاشمی کابینه نسبتاً جدیدی را تشکیل داد و یک بخشی از نیروها را کنار گذاشت و وزارتخانه های مهمی مثل اطلاعات، کشور و غيره تغییر کرد، البته شاکله آن بهم نخورد و تلفیقی از نیروها وجود داشت که پس از 8 سال دولت سازندگی به مدیریت آقای هاشمی با توجه به جایگاه خاص ایشان رهبری در انتخابات 76رياست جمهوري، در کنار صندوق رأی فرمود کسی برای من هاشمی نمی شود.(نقل به مضمون)

سال 76 دولت اصلاحات با تعداد آراء زیاد که آقای خامنه ای آن را حماسه خواندند شکل گرفت. آقای خاتمی چهره ي ارزشمندي بود كه توده مردم ایشان را نمی شناختند، ایشان در وزارت فرهنگ و ارشاد بیشتر با هنرمندان و فرهنگیان و روزنامه نگاران ارتباط داشتند که بعد از پست وزارت، 5 سال نیز رئیس کتابخانه ملی بودند اما مردم آمدند و به ایشان رأی دادند با اینکه رقباي ايشان چهره هاي شناخته شده اي بودند؛لذا برخي دوستان می گفتند كه از اين آراء؛ 8 میلیون رأی برای جريان ما بوده و 12 میلیون برای نه گفتن به عملكرد 8سال گذشته! ما هم در 4 انتخابات پشت سر هم سال 76 و 80 ریاست جمهوری، سال 77 شوراها، سال 78 مجلس ششم پیروز شدیم.

سال 84 این دولت مستقر شد و رهبری نیز فرمود كه این دولت از نظر فکری به من نزدیکتر است. در آن سال با حذف یک پارچه و بي سابقه نیروها مواجه شدیم و کابینه یک دستی را برای خودشان ایجاد کردند، البته ناگفته نماند که انتخاب و حذف نیروها از اختیارات دولت مستقر بود و ما گله ای از این کار نداریم.

اما جریانی به روی کار آمد که با انحصارطلبی و تنگ نظری و اقتدارگرایی شروع کردند به حذف دیگران تا همه چیز در اختیار خودشان باشد، برای عده ای هم محدودیت هایی بوجود آوردند که طبیعی است آنها هم عکس العمل نشان دادند که زمینه برای اعتراض مردم در انتخابات این چنین ظهور کرد. انحصار طلبی و جاه طلبی آنها موجب شد تا عده ای فرصت طلب و ناخالص بر آنها نفوذ و سوار بر کار شوند و از نفوذشان بر علیه دیگران استفاده کنند.

جناب آقای کروبی شما در خلال صحبت هایتان به تغییرات مدیریتی بعد از رحلت امام اشاره داشتید و اینکه شخصیتهایی را حذف کردند و عده ای هم از نفوذشان بر علیه دیگران استفاده می کردند، خواهش می کنم راجع یه این موضوع و اینکه چه اشخاصی را حذف می کردند توضیحات کاملتری برای مردم عزیزمان داشته باشید؟

در ابتدا این نکته را بگویم که اتفاقات و تغییرات مدیریتی پس از رحلت امام نیاز به توضیح مفصلی دارد که انشاءالله در آینده باید به آن پرداخت، من در این فرصت به صورت فشرده و خلاصه 20 سال گذشته را بررسی می کنم.

یک هفته به حرمت فوت امام بازنگری تعطیل شد و بعد که مجدداً شروع کردیم متوجه شدیم که یک مرتبه همه چیز عوض شده، عده ای که بر اختيارات ولایت فقیه اشکال می گرفتند، نق می زدند؛فرمان ارشادی و مولوی را مطرح مي كردند. بيكباره ظرف يكهفته ولايتشان قوي شد و اصرار داشتند که بر اختیارات ولایت فقیه در قانون اساسی اضافه شود لذا متوجه شدیم که این فضای یک هفته قبل برای ولایت فقیهی که بنیانگذار و خالق نظام و رهبر انقلاب بوده دیگر نیست که البته فقط در بعضی موارد موفق شدند که این موضوع نکات بسیار مهمی در بر دارد که نمی خواهم وارد این بحث شوم.

دومین مسئله اینکه شروع کردند به آزار دادن و محدود کردن جریان خط امام، که می خواستند آن را حذف کنند. آقای هاشمی پس از اينكه برای ریاست جمهوری انتخاب شدند برخي از وزرا را كنار گذاشتند و حتی بعضی از آنها که 10 تا 12 روز به پایان کارشان مانده بود در مجلس استیضاح كردند. در واقع می خواستند با استیضاح و عدم راي اعتماد؛ به آنها از نظر حیثیتی آسیب بزنند تا در آینده، قدرت نفوذ در سیاست را نداشته باشند. در آن زمان تنها جایی که تغییر نکرد مجلس بود و حالا می خواستند مجلس را نيز زیر فشار بگذارند. لذا به صورت وحشتناک شروع کردند به فضا سازی بر علیه بعضی از افراد و بتدریج درگیری هایی هم در مجلس شروع شد. و چون بنده هم رئیس مجلس بودم از شرح آن در این فرصت خودداری می کنم که آن نیاز به توضیحات مبسوطی دارد.

یک سال پس از رحلت امام و آن تغییر و تحولات، انتخابات مجلس خبرگان دوم باید انجام می شد که همه چیز بر اساس اصل 108 قانون اساسی با خود خبرگان است و مقدمات انتخابات سال 69 با چند نکته عجیب همراه بود. نکته اول اینکه از ابتدای پیروزی انقلاب همه جلسات مثل تدوین و بازنگري قانون اساسی، قرائت وصیت نامه امام (ره)، انتخاب رهبری و جلسات سالیانه خبرگان در محل مجلس شوراي اسلامي انجام می شد اما این بار که بنده رئیس مجلس بودم این جلسه آنجا تشکیل نشد حتی کارکنان مجلس هم تعجب کردند پس اولین کاری که کردند محل برگزاري جلسه را تغییر دادند لذا باعث تضعیف مجلس شدند. دومین کاری که کردند با شتاب یک طرح دو فوریتی در باب تاييد صلاحيت افراد را تصویب کردند. یعنی قبلاً بر این روال بود كه کسی که می خواست ثبت نام کند باید اساتيد حوزه آن را تائید می کردند.لذا خبرگان جلسه ای تشکیل دادند و تصویب كردند که تاييد صلاحيت افراد را بدهند به دست شورای نگهبان که این دو اشکال مهم داشت؛ اول اینکه اعضاي شورای نگهبان منصوبین خود رهبر هستند و از طرفي اعضاي خبرگان می خواهند رهبر را تعیین و نظارت بر عملكرد وي داشته باشند.

حالا منصوبین رهبر بخواهند اعضاي مجلس خبرگان را تائید کنند بسیار قابل دقت است. آنهم به دست شورای نگهبانی که دقیقاً دو سال قبل از آن با وزارت کشور در رابطه با انتخابات مجلس سوم کشمکش داشت. که حتي امام ناچار شد نماینده ای برای داوری تعیین کند! بعد عملاً دیدیم که شورای نگهبان برای حضور در انتخابات خبرگان امتحان گذاشت، و عده ای را که 8 سال در خبرگان بودند را نیز حذف کردند یعنی به آنها گفتند که باید در ابتدا امتحان بدهند. لذا آنها هم برای امتحان نرفتند مثل مرحوم آیت الله احسان بخش (گیلان) که می گفتند برایم شرم است که پیش شما اعضاي شوراي نگهبان امتحان بدهم و اگر راست می گویید باهم برویم به قم تا امتحان بدهیم! با همين ترفند دو برادر بزرگوار دیگر از شیراز آقایان سیدعلی اصغر و سیدعلی محمد دستغیب هم حذف شدند و همین طور آقای جمی که روحانی محترم و موجه و مبارزی بود که نقش بسیار مهمی در حفظ نیروهای رزمنده در حصر آبادان داشتند. لازم به توضیح است آیت الله العظمی صانعی نقل مي كردند که در آستانه انتخابات مجلس خبرگان 61 خدمت امام بودم که ایشان فرمودند که آقای جمی حتماً باید در انتخابات خبرگان باشد، ایشان آبادان را برای ما نگه داشتند. لذا آقاي صانعي مراتب علمي ايشان را تاييد كردند. و همچنین آیت الله خلخالی از خبرگان 61 را رد صلاحیت کردند. این اتفاق ساده ای نبود کما اینکه برخوردهایی هم شد و حوادثی پیش آمد و سردترین انتخابات را به دنبال داشت.

همچنین در سابق جلسات منظمی از سران سه قوه و نخست وزیر وقت جناب آقای مهندس موسوی و از طرف امام نیز حاج سید احمدآقا به عنوان نماینده حضور داشتند، تشکیل می شد ولی بعد از اینکه بنده رئیس مجلس شدم و نخست وزیری هم با ریاست جمهوری ادغام شد به مدت کوتاهی چند جلسه تشکیل شد ولی سپس تعطیل گرديد که به تعبیر مرحوم حاج احمدآقا “جلسات 2 نفره شد که به ظاهر ما نامحرم بودیم!”

از طرفی هم درگیری هایی در مجلس بود و فضای سنگینی از طرف صدا و سیما بوجود آمد بود. زمانی برای من آن قدر سخت شده بود که در اتمام جلسه به آقای هاشمی گفتم که نزدیک به هشت ماه به پایان مجلس مانده به حدی نمایندگان را زیر فشار می گذارند که من نگرانم روزی بیایم مطالبي را بگویم و بروم! (همان کاری که در مجلس ششم کردم). به انتخابات مجلس چهارم که نزدیک شدیم 41 نفر از یک جریان در مجلس سوم رد صلاحیت شدند عده ای بودند که 12 سال یعنی سه دوره در مجلس حضور داشتند و صلاحیت گرفته بودند مثل آیت الله بیات نائب رئیس مجلس، مرحوم آقای حائری زاده، آقای هادی غفاری و چهره هایی را رد صلاحیت کردند که بعد از آن شدند استاندار مثل آقای عابدی نماینده بهبهان، یا آقای عبدالعلی زاده بعدها به عنوان استاندار و وزیر معرفی شد. این را می خواهم بگویم که به همین سادگی افراد را رد می کردند. بخش دیگر فشار بر مجلس توسط قوه قضائيه بود كه دادگاه ویژه روحانیت به شدت فعال شد و نمایندگانی مثل حجج اسلام و آیات محترم خلخالی، بیات، حسین هاشمیان، هادی خامنه ای،محتشمی پور پشت سر هم احضار می شدند و روزگار سختي برای بنده حقیر که رئیس مجلس بودم می گذشت که خدا می داند در صورتی که بعضی از آنها در خارج از کشور عنوان داشتند كه رئیس کمیسیون يا عضو بین المجالس بوده و ممنوع الخروج شده بودند. حتی زمانی هم حجت الاسلام سید عباس موسویان را که از طرف بنده در بنیاد شهید مدیر مسئول روزنامه خراسان بود بازداشت کردند که عده ای از نمایندگان نامه نوشتند و من پيش رهبری بردم و ایشان دستور آزادیشان را داد. خلاصه چنان عدم صلاحیت و تبلیغات صدا و سیما اثر گذاشت و نیروهایی هم در این زمینه فعال بودند که یک نفر هم از جريان ما رأی نیاورد و حتی چهرۀ نام و نشان داری مثل مرحوم آقای فخرالدین حجازی که سه دوره از تهران رأی گرفته بود و در دوره اول از میان شخصیت های بزرگی همچون مرحوم بازرگان، مرحوم دکتر سحابی، آقایان معین فر ،هاشمی رفسنجانی،گلزاده غفوری، مرحوم آیت،شهید رجایی، شهید باهنر و شخص رهبری که امام جمعه تهران نیز بودند، نفر اول شد. حوادثی هم در شهرستان هایی مثل اسلامشهر، کرمانشاه، مشهد، اراک و قزوین رخ داد و نارضایتی هایی بوجود آمد و عده ای کشته شدند که حتماً آنزمان باید آسیب شناسی می شد.

در زمان دولت سازندگی به دليل اختلاف سليقه هايي كه ميان دولت و مجلس بود، روزی از رادیو، حين برگزاري نماز جمعه تهران شعار می دادند که “مخالفت با هاشمی مخالفت با پیغمبر است” که من از شنیدن این شعار تعجب کردم چرا که به هر حال در مدیریت و مسئولیت اجرایی کشور انتقادهایی وجود دارد و این درست نیست که رئیس قوه مجریه با پیغمبر مقایسه شود و روزی که با رهبری ديدار داشتم با ایشان این موضوع را مطرح کردم و آقای خامنه ای هم تائید کردند که گفتن این شعارها درست نیست؛ البته ما آن موقع این پیش بینی ها را نمی کردیم روزی را بینیم که دولت مستقر، مدیریت کشور و هدفمند کردن یارانه ها و غيره را به مدیریت مستقیم امام زمان (که از نظر فيزيكي از نظرها غائب هستند تا هم پاسخگو باشند و هم از خودشان دفاع كنند) ارتباط می دهد!

در مجلس پنجم کمی اوضاع بهتر شد ولی افرادی مثل عباس دوزدوزانی که سابقه وزارت داشت،آقای رشیدیان از تدوین کنندگان قانون اساسی، آقایان غریبانی و مختاری و … رد صلاحیت شدند اما کارگزاران وارد شدند و رأی آوردند. نفر اول برادر عزیز آقای ناطق نوری و نفر دوم خانم فائزه هاشمی انتخاب شدند و مجدداً در مرحله دوم غوغایی به پا شد که نیروهای سپاه و بسیج وارد شدند، البته من در آن دوره داوطلب نبودم اما مرتب ترویج و تبلیغ به شرکت در انتخابات می کردم و مصاحبه های زیادی با روزنامه سلام که در آن زمان فعال بود داشتم. در انتخابات مجلس پنجم فضا طوری شد که افراد را وزارت اطلاعات می خواست و آنها را تهدید می کرد که کنار بکشند. مثل برخی از کاندیداهای مشهد!

سال 75 بعد از شکل گیری مجلس متوجه شدم دیگر مردم متوجه خيلي قضايا شدند. به این نتیجه رسیدیم که باید در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کنیم.

بنابراین من می گویم تنگ نظری، انحصارطلبی، قدرت طلبی، برای رأی مردم ارزش قائل نشدن و آنها را خس و خاشاک نامیدن باعث اعتراضات شد و فتنه ای در کار نبوده است!

و اما آنها بر صیانت از آراء که توسط اصلاح طلبان شکل گرفت تاکید دارند که آنها این کمیته را برای ادعای تقلب در انتخابات تشکیل دادند، نظر حضرتعالی از فعالیت کمیته صیانت از آراء و اظهارات آنها در این زمینه چیست؟

در انتخابات مجلس هفتم نزدیک به 70، 80 نفر حذف شدند از جمله آقایان امینی از ممسنی، کاظمی از ملایر، قوامی از قزوین،مهرپرور از درگز، عابدی از نهبندان، علي حسيني از نهاوند و خیلی از شخصیت های دیگر! بعد از انتخابات ریاست جمهوری نهم که تقلب به صورت آشکار بود و نيز در انتخابات مجلس هشتم كه طوری مهندسی شده بود که چهره هایی مثل آقایان نوروززاده با 20 سال سابقه در مجلس، عباسی فرد باسابقه عضویت در شورای نگهبان، همچنین الویری شهردار تهران و بسياري افراد نام و نشاندار دیگری که حذف شدند! حتي كساني كه در مجلس هفتم تاييد شدند در مجلس هشتم رد صلاحيت شده بودند! در آن شرایط بود که من از برادر عزیزمان آقای امام جمارانی خواستم تا جلسه ای را با حضور اعضاي مجمع روحانيون مبارز و برخي دوستان هم فكر ديگر تشكيل گردد و من در آن جلسه گزارش مبسوطی را به آنها ارائه دادم؛ گفتم اگر این روال ادامه پیدا کند ما دیگر به صورت جدی مجلس نخواهیم داشت. شاید اینجا سوالی به ذهنتان برسد که چرا در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کردم؟! پس از آن من واقعاً احساس کردم باید در انتخابات شرکت کرد و اگر طیفی از ما انتخاب شد بتوانیم این شرایط را تغییر بدهیم نه اینکه بخواهیم نظام را تغییر بدهیم ما که علاقمند به این انقلاب هستیم و همه عمرمان صرف این انقلاب شده! بنده از بانیان صیانت از آراء بودم و آقای گرامی مقدم سخنگوی حزب اعتماد ملی را مسئول این کار کردم. ما آمدیم كميته صیانت از آراء تشکیل دادیم تا از آراء حفاظت کنیم ولی این بار دیدیم که اینقدر مهندسی شده بود که اصلاً رأی اثر ندارد .

ديدگاه شما در مورد موضع گيري اخير آقاي جنتي درمورد اينكه “اصلا نيازي به حضور اين اصلاح طلبان در انتخابات نيست” چيست و آيا با اين موضع گيري ها آنهم از طرف رئيس شوراي نگهبان، ديگر در ايران انتخابات معنايي خواهد داشت؟

بله! در شورای نگهبان به جزء یک نفر، بقیه کاره ای نیستند و در جاهای حساس فقط شخص ایشان تصمیم گیری می کند. ايشان براي قوه قضائيه تعيين تكليف مي كنند و درخواست اعدام بيشتر معترضان به نتایج انتخابات رياست جمهوري را داشته و با دادن مرخصی به زندانیان سیاسی نیز مخالفت می کنند. آقاي جنتي حتي حقوق بخش زيادي از مردم ايران را ناديده مي گيرد و به جاي مردم تصميم مي گيرد و با گستاخي مي گويد: ” اصلا نیازی به حضور اين اصلاح طلبان در انتخابات نیست”، ” مردم به شما رأي نمي دهند”!

آقاي جنتي حتي در امور مجلس نيز دخالت مي كند و به نمایندگان می گوید که از وزرا سوال نکنید تا وقتشان گرفته نشود. مجلسی که حق تحقیق و تفحص و سوال و استيضاح دارد و کارش قانون گذاری و نظارت است. آیا این همان مجلسی است که امام فرمود در رأس امور است و مرکز همه قدرتهاست و همه باید از مصوبات آن تبعیت کنیم ؟! در مجلس هفتم نماینده ای بود که ضمن حفظ چارچوب نظام منتقد دولت بود که ایشان در جلسه ای گفت این را هم که تائید کرده ایم این طور صحبت می کند”‍! آقاي جنتي فکر می کند فقط تائید او ملاك است و بقیه حق انتخاب ندارند و نمایندگان مردم را تهدید به سکوت می کند. چرا که در آینده سرنوشت تائید آنها به دست اوست!

وقتی من حرف های ایشان را می شنوم یاد حرفهای شاه می افتم. مثلاً سال 54 که در کریدور زندان تلوزیون نگاه می کردم و دیدم شاه در رامسر در مورد حزب رستاخیز صحبت می کند که ما این وضع را داریم هر کسی که نمی خواهد به هر جهنم دره یا هر بهشت موعودی که می خواهد برود. من آنجا به این می اندیشیدم که خدایا چطور قدرت، یک انسان را وادار می کند تا با انسان های دیگر این طور صحبت کند؟ حالا می بینیم که آقای جنتی با بیان این صحبت ها ادعای اعليحضرتی شاه را دارد که به جای تاج، عمامه بر سر دارد و از تریبون نماز جمعه سخن می گوید. عملکرد انسانها مهم است و الّا عمامه با تاج، کت و شلوار با قبا و لبّاده که ملاک نیست! حداقل شاه دین مردم را ابزار صحبت های خود نمی کرد ولی متاسفانه ایشان با لباس روحانیت و از جایگاه نماز جمعه دستور می دهند. ایشان از طرف رهبری برای امامت جمعه منصوب شدند یا آقای احمدی نژاد؟ و به جای این که برای دیگران تعیین تکلیف کنند بايد از دولت بپرسد که:

- چرا دیوان عدالت اداری از تخلفات زیاد دولت شکایت می کند؟

- چرا مجلسیان می گویند که مصوبات انجام نمی شود؟

- چرا دولت نسبت به مجمع تشخیص آن طور صحبت می کند که حتی رئیس مجلس و اصولگرایان هم از این صحبت ها انتقاد می کنند؟

- چرا به هشدارهای نمایندگان از عدم ارسال بودجه سالانه که از 15 آذر تا کنون هنوز انجام نشده توجهی نمی کند؟

- چرا گوش به فریاد سرپرست دادسرای زمین خواران از رشد نفوذ حکومتیان و وابستگانشان نمی سپارد؟

آیا اینچنین با تغییر رژیم فاسد به جمهوری اسلامی، می خواستيم به مردم خدمت کنيم؟ در صورتی که بنیانگذار انقلاب می فرمودند “مردم ولی نعمت ما هستند و باید به آنها خدمت کرد” حتی در واکنش به “رهبر” خطاب کردنشان نیز می گفتند “بنده خدمتگزار مردم هستم”.

بنابراين عملكرد و مديريت 20ساله است كه كار كشور را به اينجا رسانده است. متاسفانه آقايان فكر كردند با امنيتي كردن جامعه و بستن روزنامه ها و زندان كردن دانشجويان و خبرنگاران و بازنشستگي اجباري اساتيد و زنداني نمودن فعالين سياسي مدني و حقوق بشر و وارد كردن نظاميان به انتخابات و فضاي سياسي كشور مي توانند مملكت را اداره كنند. همه اين روش ها و سركوب ها و ايستادن در مقابل راي و نظر مردم و ناديده گرفتن حقوق بر حق آنان باعث شد كه در سال88 اين جنبش اعتراضي راه بيافتد و مردم براي مطالبه حقوق خود خون دادند ، به زندان رفتند و هزينه دادند تا نگذارند انقلابي را كه برايش مبارزه كردند، به آساني از مسير خود خارج گردد.اين مديريت شما بود كه اين اتفاق را رقم زد. شماها به دنبال امنيتي نمودن فضاي جامعه هستيد. گويا از اين فضا بهره اي خاص ميبريد. مشكل در انحصار طلبيست و در تنگ نظري. جرياني كه با عملكرد بد خود فشار شديدي را به مردم وارد مي كند و بار اين سوء مديريت بر روي دوش مردمي است كه از فشارهاي اقتصادي، بيكاري و تورم در تنگنا هستند. به اميد روزي كه با ديدي مثبت و بدور از انحصار طلبي و صرفا براي مردم و رفاه آنان در راه سياست و حكومت قدم برداريم. با امید خدا و پشتیبانی مردم از این مشکلات نیز عبور خواهیم کرد.

اونکه ابن (پسر) علی بود با این وضع رفت تو که هیچ گهی نیستی چطور می خواهی بری؟

2011-01-15T09:28:00.000+03:30

چند روز پیش بود که با یکی از دوستان صحبت این را می کردیم که این حکومت چگونه به پایان می رسد؟

من آرزویم این است که مردم با فشار بی امان سیاسی و مدنی و شرکت در انتخابات های متعدد, حکومت را مجبور به عقب نشینی کنند اما دوست من طرفدار حذف دفعتی یا همان انقلاب بود فقط نمی دانست این جرقه چگونه باید زده شود. بحث ما به جایی نرسید اما در یک نقطه به توافق رسیدیم. اگر قرار به دگرگونی باشد, شعله آن از یک اتفاق غیر قابل پیش بینی خواهد بود. درست مانند آنچه در تونس اتفاق افتاد (خودکشی یک فروشنده ناراضی).

امیدوارم کار به انقلاب نرسد ولی اگر برسد وای به حال حاکمان ایران. تونس که کشوری فقیر است و سطح سواد پایین تر است و رییس جمهورش بیست و سه سال در راس کار است, حاکمان را بدین وضع انداخت. تو که کسی نیستی سرنوشتت چه می شود.

یک ماه فرصت داریم

2011-01-12T08:59:00.000+03:30

یک ماه تا بیست و دوم بهمن فرصت داریم و عجیب احساس می کنم که این روز را به حکومت بدهکاریم. تا فرصت هست باید طرحی نو درانداخت.

موسوی: ما هیچ نیستیم و آن پشه هم تو هستی

2011-01-11T22:59:00.003+03:30

آقای موسوی در مصاحبه با خبرنگار کلمه ضمن تاکید بر اینکه "استراتژی اصلی باید همان آگاهی بخشی و راهکار اصلی همان هر شهروند یک رسانه باشد" اعتراض خود را نسبت به بیانات آقایان جنتی, فارسی, احمدی نژآد, خامنه ای و مداحان و دبیر کل هیات موتلفه ابراز نمود. وی در پاسخ به سخنرانی ایراد شده در مهدیه تهران مبنی بر اینکه موسوی و کروبی عددی نیستند, گفت: "اتفاقا این سخن کاملا درست است. نه بنده و نه کروبی نگفته ایم عددی هستیم. در احوالات شیخ ابوسعید ابوالخیر آمده است عالمی که با شیخ احساس رقابتی داشته کسی را پیش او می فرستد که من مثل یک فیل هستم و شما مثل یک پشه و شیخ جواب می دهد که به او بگوئید «ما هیچ نیستیم و آن پشه هم تو هستی». البته ما در مرتبه شیخ نیستیم ولی با تاسی به او می گوییم ماها عددی نیستیم. ولی این دلیل نمی شود که شما حقوق مردم را ضایع کنید و میثاق ملی را تا این اندازه خوار کنید."

آقای موسوی در پایان مصاحبه گفت: "در کنار تلاش برای گسترش آگاهی ها و مبارزه با انتشار دروغ و قلب حقایق، نباید خاطره بحثها و گفتگوهای صمیمانه روزهای انتخابات را از یاد برد. نباید از یاد ببریم که چه طور پیش از آن که مداخله های به اصطلاح امنیتی فضای گفتگوی مدنی را به آشوب بکشد و صدای بحث و گفتگو را خاموش کند، شنیدن صدای همدیگر را در گفتگوهای انتخاباتی تجربه و تمرین می کردیم. "

متن مصاحبه خبرنگار کلمه را با میرحسین موسوی می خوانید:

در هفته های اخیر، اقتدارگرایان هجمه تبلیغاتی بی سابقه ای را علیه شما و جنبش سبز انجام دادند، اما شما در برابر این هجوم سکوت کردید و موضعی نگرفتید. دلیل این سکوت چیست؟ انتظار خیلی از طرفداران جنبش سبز این بود که شما در برابر این همه تهاجم چیزی بگویید.

بنده قصد پاسخ داشتم اما انتشار نامه برادر عزیزم جناب آقای کروبی مرا منصرف کرد. نگاه ایشان دلیل بسیاری از این بداخلاقی ها را روشن می کند. دلیل دوم سکوتم آن بود که تبلیغاتی از این قبیل متعلق به دوران قدیم است و از شگردهایی استفاده می کند که در رژیم های توتالیتر شبیه شوروی دوران استالین و یا رومانی زمان چائوشسکو استفاده می شد. کسانی که این تبلیغات را سازمان دادند نه جامعه خودمان را می شناسند و نه درکی از فضای متحول بین المللی دارند. آنها در فضای قبل از گسترش تکنولوژی ارتباطات زندگی می کنند.

ارزیابی شما از ده روز تهاجم که علیه شما و دیگر شخصیت های جنبش سبز صورت گرفت، چیست؟ چقدر تبلیغات اقتدارگرایان را اثربخش می دانید؟

به دلایلی که در پاسخ به سوال قبلی گفتم این تبلیغات نه تنها کم اثر بود بلکه بدلیل محتویات غیرمنصفانه خود اثر عکس داشت. این ده روز فرصت خوبی برای شناخت ملت ما از ماهیت این آقایان بود. این همه دروغ و تهمت نشان داد که اسلام حضرات چگونه اسلامی است. تعجب آور هم نبود ما همه پیشنمازی را می شناسیم که گفت امریکا از طریق عربستان یک میلیارد دلار به ما کمک کرده و قول پنجاه میلیارد دیگر را بعد از پیروزی داده است و هنوز این آقا علیرغم این بهتان و دروغ، موقعیت رسمی خود را حفظ کرده است. به همین دلیل، اثرات این تبلیغات خارج از عرف توام با فحاشی های سخیف و تهدید، بیشتر از آنکه به جنبش رو به گسترش سبز لطمه بزند، حقانیت و سرزندگی جنبش سبز را نشان داد.
اینها نمی توانند درک کنند وقتی کسی که به خاطر یک کبک یک انسان محترم را به قتل رسانده ادعا کند شخص عالمی مثل آقای خاتمی قرآن را نمی فهمد و یا در سایتهای خود، دادستان انقلابی و مورد اعتماد امام را جاسوس شوروی و قرآن پژوه مبارزی چون خانم رهنورد را با تهمت های مضحک، همکار خانواده مطرود رژیم پهلوی، و بنده و ایشان را به نقل از یک نویسنده درگذشته، که از ترس مردم به اروپا گریخت و در آنجا فوت کرد، فراماسون می نامند، مردم چگونه با این ادعاها روبرو می شوند. اینها روی گوبلز را در جعل و دروغگوئی سفید کرده اند و تهمت و دروغ را جزئی از دیانت متحجرانه و توام با خرافات خود قرار داده اند. البته یک نکته ظریف دیگر نیز وجود دارد که دستپخت این چنین شور از آب در می آید و آن اعتقاد ریشه ای بخشی از حاکمیت به خس و خاشاک و بزغاله و گوساله بودن میلیونها نفر از مردم این کشور است. یکی از دلایل دلیری اینان برای گفتن دروغهای بزرگ همین نگاه به ملت است. آنها هنوز باور به شعور ملت ندارند و متاسفانه در خلوت خود حتی از تصور حقوق شهروندی برای همه مردم و کرامت ذاتی برای همه انسانها وحشت می کنند.

در مهدیه تهران و برخی تریبون های دیگر خطاب به شما و آقای کروبی و دیگر شخصیت های جنبش سبز گفتند که شماها عددی نیستید. شما چه نظری درباره چنین اظهار نظری دارید؟

اتفاقا این سخن کاملا درست است. نه بنده و نه کروبی نگفته ایم عددی هستیم. در احوالات شیخ ابوسعید ابوالخیر آمده است عالمی که با شیخ احساس رقابتی داشته کسی را پیش او می فرستد که من مثل یک فیل هستم و شما مثل یک پشه و شیخ جواب می دهد که به او بگوئید «ما هیچ نیستیم و آن پشه هم تو هستی». البته ما در مرتبه شیخ نیستیم ولی با تاسی به او می گوییم ماها عددی نیستیم. ولی این دلیل نمی شود که شما حقوق مردم را ضایع کنید و میثاق ملی را تا این اندازه خوار کنید.

شما شبیه این مضمون را در بیانیه هفده، که پس از وقایع عاشورای تهران صادر کردید، نیز یادآور شده اید. آیا همچنان بر همان خواست ها تاکید می کنید؟

بله. بنده در اطلاعیه هفدهم گفتم شما امثال بنده را ندیده بگیرید و خودتان بی اعتنا به ما زندانیها را آزاد و اعلام کنید که پایبند به همه اصول قانون اساسی هستید و رسانه ها را آزاد کنید، انتخابات آزاد غیر گزینشی داشته باشید. خواهید دید افق روشن خواهد شد. اگرنه سرکوب، سطح مطالبات را بالا خواهد برد. این نوع تبلیغات دروغ و ناشیانه که همزمان با ادامه سرکوب و دستگیریها انجام می گیرد جز آنکه مردم را روز به روز بیشتر از اصلاح در چهارچوب قانون اساسی مایوس سازد فایده ای نخواهد داشت.

دبیر کل موتلفه گفته است که شما یعد از انتخابات، در ملاقات با هیئتی با شمارش بخشی از آرا موافقت کردید و بعدا با ملاقاتهائی که با اعضای مشارکت و مجاهدین انقلاب داشته اید آنها شما را از این توافق قبلی منصرف کرده اند. آیا درست است؟

متاسفانه دبیر کل جدید موتلفه پختگی لازم را ندارد. درمورد این ادعا بنده آن را تکذیب می کنم. در آن جلسه، آخرین حرفی که زدم «قبول حکمیت» بود و اگر شرکت کنندگان در آن جلسه به حافظه خود رجوع کنند، بنده حتی چند نام را به طور مثال برای چنین هیئت حقیقت یابی مطرح کردم. بدترین بخش ادعای ایشان تهمتی است که به دو گروه سیاسی معتبر کشور زده اند، در حالی که اعضای اصلی آنها در بند هستند.
البته علاوه بر ایشان برای چندمین بار یکی از وزرای زمان دفاع مقدس با استناد به یک نشریه غربی به صورت ترجیع بند نقل قولی از بنده می کند که با توجه به خدمات ایشان به بهداشت کشور تا کنون صبر کردم که چیزی نگویم. بنده تعجب می کنم ایشان که ادعای مسلمانی دارد، علیرغم این همه مدرک و سند و سخنرانی و اطلاعیه های بنده و بحثی که یک بار با ایشان کردم به قول یک نشریه آمریکائی تکیه می کند و از آن فراتر می رود و برخلاف گفته ها و کردار قدیم خود در مورد گذشته سیاسی اینجانب به قضاوت می نشیند. مگر انکه بگوئیم در آن موقع تظاهر می کرده است.

با توجه به اینکه فشار و تبلیغات علیه جنبش سبز در ماههای اخیر افزایش یافته است. وضعیت جامعه و جنبش سبز را در این شرایط چگونه ارزبابی میکنید؟

بله. حجم تحریف و دروغ و تهدید بالارفته است. اعدام های فله ای و محکومیتهای عجیب و غریب ظالمانه هم برای کمک به مرعوب کردن بکار گرفته می شود. مهمتر، گسترش فرهنگ اعتراف گیری و تواب سازی است که از درون زندانها به فضای سیاسی بیرون منتقل شده است. بر اساس این فرهنگ، شما اگر می خواهید پست خود را حفظ کنید و یا انتخاب شوید و یا در معاملات بزرگ و کوچک سهیم شوید و یا با آرامش از دست و زبان بد اخلاقان زندگی کنید، باید فهم و بصیرت لازم را برای محکومیت منتقدان و معترضان جنبش سبزداشته باشید. آنها حتی از حوزه ها و مراجع عظام نگذشته اند و ما شاهد فشارها و جسارتها و اهانتهای گوناگون علیه روحانیت و مرجعیت هستیم. غافل از آنکه داخل همین خانواده های دست اندر کاران، توجه به خواستهای مطرح شده درجنبش سبز در حال گسترش است. چرا که این مطالبات مطابق با حقوق مردم و میثاق ملی ماست.
مردم ما خاطرات خوشی از اعتراف گیری و تواب سازی و مداهنه و تهمت و دروغ ندارند. این ترفندها در ماه دی به ضد خود تبدیل شد. تمام این تمهیدات و اقدامات به خوبی نشان می دهد که جنبش سبز در حال پیشرفت است و انشالله با شرکت همگان این روند تا رسیدن به اهداف مطرح شده در جنبش سبز ادامه خواهد یافت. ما اعتقاد داریم که: «فاما الزبد فیذهب جفاء و اما ما ینفع الناس فیمکث فی الارض»، کف ها به کناری رفته و محو میشوند، ولی آنچه برای مردم سودمند است باقی می ماند.

گر چه این حجم تهمتها و افتراها و دروغ زنی و وارونه نمایی در نهایت برملا خواهد شد اما به هر حال نمی توان حجم تبلیغات رسانه های حکومتی با بودجه های نجومی را، که به قبضه جناح خاصی در آمده، نادیده گرفت. به نظر شما چه طور می توان بر این تفرقه افکنی ها در جامعه و در میان خانواده ها فائق آمد؟ جنبش سبز چه طور می تواند در جهت پوشاندن و کم کردن شکاف های مختلفی که ممکن است روزبه روز در اثر سوء تدبیر و سوء نیت اقتدارگرایان بیشتر و بیشتر شود گام بردارد و وحدت ملی را در برابر تفرقه افکنی های دولتی حفظ کند؟

به نظرم استراتژی اصلی باید همان آگاهی بخشی و راهکار اصلی همان هر شهروند یک رسانه باشد. کارهای به ظاهر ساده ای مثل تکثیر روزنامه ها و نامه ها و بیانیه ها، تکثیر سی دی از عکس ها و فیلم های وقایع پس از انتخابات و … امروزه عمق نفوذ خوبی پیدا کرده اند و به دورترین نقاط هم رسیده اند. لشگر پرشمار آگاهی بخشی و اطلاع رسانی از دل وسایل ساده ای که عصر اطلاعات در اختیار آنها گذاشته است موثرترین شیوه ها را با خلاقیت خود برای رساندن پیام حقیقت پیدا کرده و می کند.
اما در کنار تلاش برای گسترش آگاهی ها و مبارزه با انتشار دروغ و قلب حقایق، نباید خاطره بحثها و گفتگوهای صمیمانه روزهای انتخابات را از یاد برد. نباید از یاد ببریم که چه طور پیش از آن که مداخله های به اصطلاح امنیتی فضای گفتگوی مدنی را به آشوب بکشد و صدای بحث و گفتگو را خاموش کند، شنیدن صدای همدیگر را در گفتگوهای انتخاباتی تجربه و تمرین می کردیم. نباید زنجیره سبزی که تمام اختلافات و تفاوت ها را از جنوب تا شمال شهر و کشور به هم پیوند می داد و زیستن در کنار هم را به ما می آموخت فراموش کنیم. این خاطرات گرانبها درس ها و الگوهای ارزشمندی برای امروز ما نیز می توانند باشند. امروز هم باید تا آنجا که می توانیم با زنده نگاه داشتن فضای بحث و گفتگوی ملی، تحمل و مدارای یکدیگر را تمرین کنیم و نظرات و آراء همدیگر را بشنویم تا بر شکافهای تحمیل شده از سوی رسانه های رسمی غالب شویم. سبز بودن ما به این معنا نیست که می خواهیم همه را به رنگ خود در آوریم و یک رنگ کنیم، آن طور که انحصارطلبان و اقتدارگرایان برای همه رنگ و رای خویش را تجویز می کنند. سبز بودن زیستن در کنار یکدیگر با درک تفاوت ها و اختلاف آراء و نظرات و سلایق یکدیگر است. اگر اقتدارگرایان و رسانه های شان می کوشند ترک های ایجاد شده در خانواده ها و جامعه را پررنگ کنند، ما باید بکوشیم با پذیرفتن این اختلاف ها نسخه ای برای زیستن مسالمت آمیز در کنار یکدیگر ارائه کنیم. آگاهی بخشی در عین مسالمت، موثرترین سلاح علیه خشونت و پراکندن بذر های تفرقه و جهل است.

تنها راه آگاه شدن و آگاه کردن است

2011-01-01T21:53:00.000+03:30

به گمانم تنها راه رهایی پایدار از ظلم و جور آگاهی است. آگاه شدن و آگاه کردن. همان چیزی که موسوی هم چندین بار در مورد آن تذکر داده است. به عنوان مثال باید آگاه باشیم کاری که دولت برای حذف یارانه ها می کند همان کاری است که در مورد کارت های سوخت انجام داد. ابتدا به مردم 100 لیتر بنزین داده شد و پس از آن 120 لیتر. اما کم کم این مقدار کاهش پیدا کرد و به زودی به صفر خواهد رسید.

این ترفند برای یارانه ها نیز تکرار خواهد شد. ابتدا مقداری پول به حساب مردم ریخته می شود و سپس این مقدار افزایش خواهد یافت اما به تدریج کاسته خواهد شد و در انتها فقط قیمت بالا و جهانی برای مردم می ماند و دستمزد پایین و ایرانی.

اعتراض های خیابانی

2010-07-22T15:00:00.000+04:30

یک سال از اعتراض مردم با تمام تلخی ها و شیرینی هایش گذشت. یک سالی که از اعتراض به نتایج انتخابات شروع شد و به اعتراض به حکومت و شیوه اداره آن رسید.

در این یک سال همه چیز عوض شده است. رفتار و گفتار جنبش سبز تغییر کرده است. بینش و تفکر رهبران آن عوض شده است. شیوه های برخورد حکومت با معترضان عوض شده است و به طور کل کمتر کسی توانست بی طرف بماند و همه یا موضع خود را مشخص کردند و یا موضع خود را تغییر دادند و یا تکمیل کرده اند. آن چیزی که تغییر نکرد نحوه اعتراض های خیابانی بود و به همین دلیل هم حذف شد.

به باور من تکرار یک شیوه حضور در خیابان ها به حکومت این فرصت را داد تا با سعی و خطا راه مقابله با آن را فرا بگیرد. تکرار هر چیزی از نگاه من باعث از بین رفتن می شود. یکی از دلایل ماندن آقایان موسوی و کروبی تغییر کردن نگاه و گفتار آنهاست و اگر آقای رفسنجانی در آستانه حذف شدن است یکی از دلایلش تکراری بودن مواضع معتدلش می باشد.

به هر حال اعتراض های خیابانی پایان یافته و فصل جدیدی از مبارزه آغاز شده است اما به گمان من باید به دنبال راه های جدیدی بود تا برخی اوقات هم قدرت نمایی خیابانی داشته باشیم.

شیوه های جدید اعتراض خیابانی

2010-07-11T13:47:00.000+04:30

به نظر می آید که حکومت قصد کوچک ترین عقب نشینی در مقابل معترضین را ندارد و یا به قول آقای عباس عبدی شاید اولین عقب نشینی را آخرین آن می داند. اما اعتراض های سال گذشته به گمانم با اعتراض های پیشین متفاوت است.
در گذشته اگر اعتراضی هم بود بالاخره تمام می شد. شاید نارضایتی آن در دل می ماند اما توان پیگیری آن نبود. اما امروز به گمانم این گونه نیست گرچه اعتراض های خیابانی در آن سطح گسترده فروکش کرده اما معترضین به سرعت به دنبال شیوه های جدید اعتراض هستند. به نظر می رسد از امروز حکومت باید از هر جمع ده نفره به بالا ترس داشته باشد. شیوه های جدید اعتراض به سرعت رشد خواهند کرد و در مدت زمانی کوتاه شاید تمام سالن های سینما و تاتر و حتی کوه ها موجب هراس حکومت بشود.
از این رو تعجب نخواهم کرد اگر به زودی فراخوان ورزش صبح جمعه (بدون شعار و نماد) توسط برخی از افراد جنبش سبز صادر شود و حکومت هم پارک ملت و لاله را به علت تعمیرات تعطیل اعلام کند.
اما یک مطلب برای من روشن است. این" تو بمیری" با آنهای دیگر بسیار تفاوت دارد و شیوه های جدید اعتراض از بازار تا پارک ها را فرا خواهد گرفت.

استراتژِی جنبش سبز

2010-02-25T11:55:00.000+03:30

پس از 22 بهمن انتظار این بود که صاحب نظران به نقد جدی جنبش سبز بپردازند و البته در مواردی هم این کار صورت گرفت ولی متاسفانه عده ای اصرار در پیروز نشان دادن حرکت این جنبش را دارند و عده ای دیگر دنبال مقصر می گردند. واقعیت این است که از روز 22 بهمن به اندازه پتانسیل جنبش سبز استفاده نشد و این نه تقصیر اسب تراوا است و نه مردم و نه سران جنبش. همه به اندازه خود مقصر هستند.

استراتژی جنبش سبز در این چند ماه به یک صورت بوده است و طبیعی است که مخالفان این جنبش با تکرار این استراتژی امکان برنامه ریزی برای مهار آن را پیدا نمودند و موفق هم شدند. استفاده از شیوه های مختلف اعتراض, زمان و امکان برنامه ریزی برای جلوگیری از آن از بین می برد. حکومت و هر کس دیگری می توانست حدس بزند که مردم در مسیرهای پراکنده به خیابان می آیند و اگر جلوی تشکیل هسته اولیه را بگیرد عملا این جنبش در آن روز کاری نمی تواند بکند. کاری که در میدان توحید صورت گرفت و در مدت نیم ساعت اثری از مردم معترض باقی نماند.

به گمان من نظرات خلاق می بایست همچون گذشته جمع آوری گردد و با تایید ضمنی یک یا دو تای آن توسط سران جنبش سبز به صورت گسترده تبلیغ گردد. پیش از 22 بهمن آنقدر نظرات پراکنده بود که در امکان تصمیم گیری برای تجمع واحد وجود نداشت. حتی اعلام تجمع در میدان صادقیه نیز کم رنگ تبلیغ می گردید و اگر برای تجمع در همین میدان هم تبلیغات گسترده توسط سایت های تاثیر گذار انجام می شد شاید امروز وضع به شکل دیگری بود.

اکنون نیز استراتژی مشخص نیست و معلوم است که تجربه گذشته, درسی برای آینده نشده است. عده ای می گویند چهارشنبه سوری به خیابان می آییم ولی نمی گویند که چه کار باید کرد. اگر قرار است شعاری داده شود , آن شعار چیست. و باز استراتژی تکراری و فرصت سوزی. بدین صورت اگر کسی خارج از مجموعه جنبش سبز به این حرکت نگاه کند نمی تواند متوجه شود که هدف این جنبش چیست و رهبری آن کیست و نظراتش در مورد مسائل اجتماعی چیست. بدین صورت جنبش سبز از دور یک جنبش نا منظم و بی برنامه جلوه خواهد کرد.

به تصور من باید در روز جهانی زن نیز حرکتی صورت پذیرد. می توان ساعت 5 بعدازظهر آن روز به پارک ملت تهران رفت و به دور از شعار و دستبند و مچ بند به پیاده روی و ورزش پرداخت. در این روز به گمان من خانم ها باید پررنگ تر باشند. عده زیاد مردم در پارک گویای خیلی مطالب است و ورزش نمودن خانم ها در جامعه مردسالار خودش نوعی اعتراض است. اگر پارک ملت به هر شکلی بسته بود می توان در پیاده روهای بزرگ خیابان ولی عصر پیاده روی کرد و اگر آن هم نشد یعنی نیروهای حکومت از ترس همه جا هستند و همین ترس حکومت برای جنبش کافی است.

اکنون نیاز داریم که بدانیم هنوز هم بی شماریم

تشییع کنندگان ضرب در دو

2009-12-24T15:50:00.000+03:30

تشییع آیت الله منتظری هم تمام شد و هنوز عده ای قافلند و نمی دانند که اتفاقی در این کشور افتاده است و باید کاری کرد تا دیر نشده است. ترسم روزی کاری انجام شود و آن روز شعار دهند "ما خر نمی خواهیم, پالون خر عوض می شه" آن روز خیلی دیر است و سودش در جیب کشورهای دیگر. پالون خر را زودتر باید عوض کرد وگرنه فردا خر و طویله هر دو باید تعویض شوند و روز از نو.

آن چه در تشییع جنازه برایم جالب بود حضور کمرنگ خانم ها بود. آن ها که در تهران اعتراض ها را دیده اند می دانند که بیش از نصف جمعیت را خانم ها تشکیل می دادند. پس آن تعدادی را که دیده اید ضرب در دو نمایید. کاری باید کرد. فردا دیر است.

مرکز دنیا

2009-07-06T14:11:00.001+04:30

امروز وظیفه ما بسیار زیاد است. باید مردم را آگاه کنیم. باید حتی آنهایی را که به مردم حمله می کنند, آگاه کنیم. مردم روستاها و شهرهای کوچک نیز باید بدانند که این کودتا به ضرر آنها نیز خواهد بود. باید بدانند حکومت مرکزی قوی نداشتن یعنی جنگ یعنی درگیریهای قومی یعنی امتیاز دادن به بیگانگان. من تمام تلاشم را می کنم و به آنهایی که مثل من فکر نمی کنم به شدت توصیه می کنم که یک ماه تلویزیون ایران را تماشا نکنند و بجای آن روزنامه کیهان و رسالت بخوانند و یک روزنامه مخالف آنها و همچنین بی بی سی و سی ان ان را هم نگاه کنند. یک ماه زمان زیادی نیست. آن وقت خود متوجه می شوند که آنچه در ایران نمایش داده می شود آن چیزی نیست که در دنیا وجود دارد. شاید متوجه شوند که ساختمان صدا و سیما مرکز دنیا نیست. شاید

تغییر جغرافایی دشمن

2009-07-01T18:57:00.000+04:30

آنچه این روزها دولت مردان کودتاگر ایرانی در مورد انگلیس می گویند به تصورم نه از روی ناراحتی برای بلوکه کردن حساب های ایران و حتی نه از روی ناراحتی تلویزیون فارسی بی بی سی است بلکه در حال تغییر جغرافایی دشمن هستند. سال هاست که مسئولین ایران و به خصوص آقای خامنه ای از آمریکا به عنوان دشمن یاد می کند و اکنون سودای سازش با او را دارد. از یک طرف باید یه نوعی هوادارن خود را راضی کند به این سازش و از طرفی باید دشمنی بسازد تا در خطابه ها بتواند به آن استناد کند و این است دلیل خبیث خواند انگلیس. واژه دشمن در سخنان ایشان باقی خواهد ماند اما موقعیت جغرافیایی اش تغییر خواهد کرد